Τελ μι γουάι / αν σου βαστάει (άιάιάι)

Κωλο-Δευτέρες...

Ποτέ δε φανταζόμουν οτι θα ερχόταν τόσο σύντομα η στιγμή που θα αναπολούσα με νοσταλγία το "πάτα-με-να-σε-πατώ", Παρασκευή βράδι στο Guru...

Προσωπικά δεδομένα

Κυκλοφορεί τελευταία ένα email με το ονοματεπώνυμο του κάφρου που τσουρούφλισε με καυτό λάδι ανυποψίαστο σκύλο στη Χίο. Τράβηξε μάλιστα και το σχετικό βιντεάκι ως απόδειξη, μην τυχόν και του αμφισβητήσουν οι άλλοι κάφροι το κατόρθωμα...

Διαβάζοντας το email, αρχικά δε μου φάνηκε ιδιαίτερα χρήσιμο να διαδώσω τα στοιχεία του μαλάκα. Το έκανα όμως, με το σκεπτικό οτι αν κάποιος (σε επίπεδο συλλόγου, οργάνωσης κλπ) ήθελε να τον καταγγείλει, καλό θα ήταν να ξέρει ποιόν κυνηγάει.

Πριν πατήσω το forward πάντως, έριξα και το απαραίτητο γκουγκλάρισμα. Αρκετά τα αποτελέσματα, άρα κάποια βάση υπάρχει. Σωστά;

Όχι απαραίτητα.

Το πάτησα βέβαια το ρημάδι, αλλά μετά μου 'κοψε (ξανθιά είπαμε, μην έχεις και πολλές απαιτήσεις) να κοιτάξω πού ακριβώς μ' έστελνε ο γκούγκλης.

Έχουμε και λέμε λοιπόν: αρκετά μπλόγκια, 2-3 fora ποικίλλης ύλης, προσωπικά sites διάφορα... Ούτε μία αναφορά σε κάποια πηγή που να μου δίνει να καταλάβω οτι ο συντάκτης του όποιου κειμένου έχει ερευνήσει -έστω στοιχειωδώς- τις πηγές του. Ούτε μία εφημερίδα, ούτε ένας τηλεοπτικός σταθμός, ούτε καν ένα site ενημερωτικού χαρακτήρα - κάτι τελοσπάντων σχετικά αξιόπιστο (ή τουλάχιστον ενυπόγραφο).

Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν εδώ: Ή μας έπιασε ξαφνικά μέγας πόνος να διασφαλίσουμε το απόρρητο των προσωπικών δεδομένων του μαλάκα (κάτι που προσωπικά θα δεχόμουν άνετα αν ήταν η συνήθης πρακτική των Αρχών -σαφώς δεν είναι, τί να λέμε τώρα- σε παρόμοιες περιπτωσάρες), ή όντως τα στοιχεία που κυκλοφορούν δεν είναι διασταυρωμένα, οπότε ορθώς κανείς δε ρισκάρει να τα δημοσιοποιήσει επώνυμα (γιατί αν δεν ισχύουν, η μηνυσάρα θα πάει σύννεφο).

Εντωμεταξύ, πολλοί και διάφοροι ζοχαδιασμένοι μ' αυτό το παιδί-λουλούδι (όπως κι αν λέγεται), έχουν ήδη βρει τηλέφωνα, διευθύνσεις, χρώμα οφθαλμών και ΑΦΜ και απειλούν να τον βρουν και να του κάνουν τα τέρατα. [Για 'μένα η καλύτερη λύση θα ήταν μία καταδικαστική απόφαση στο ποινικό του μητρώο, να 'χει να πορεύεται και να το θυμάται για όλη του τη μίζερη ζωή - εξέλιξη που δεν τη βλέπω και πολύ πιθανή...]

Όποιος θέλει να διαιωνίζει έτσι μια αρρωστημένη κατάσταση "οφθαλμόν αντί οφθαλμού", με γειά του με χαρά του (φτάνει να μη γκρινιάζει μετά για τα σκατά που ο ίδιος δημιούργησε). Ας το κάνει όμως με επίγνωση του οτι, δημοσιοποιώντας σκέψεις / απόψεις / προθέσεις / οτινάναι, αποκτά πρόσβαση σ' αυτές κάθε πικραμένος - potentially και κάθε ψυχάκιας. Και κανένας δε θέλει στη συνείδησή του ένα αθώο θύμα ξυλοδαρμού, επειδή απλά τα είχε πάρει στο κρανίο και πέταξε ένα "γαμήστε τον Τάδε", χωρίς να μπει στον κόπο να τσεκάρει αν ο Τάδες ήταν όντως εκείνος που έπρεπε να γαμηθεί...

Ο Λιονάιντας και τ' άλλα παιδιά

Πολλή δουλειά σήμερα...
Απο το πρωί παλεύω να βάλω μια τάξη στο inbox.
The bright side? Ανακάλυψα αυτό το βιντεάκι απο την εποχή που οι 300 ήταν της μοδός.
Μπορεί να είναι κομμάτι παρωχημένο, αλλά δες το και θα με θυμηθείς - μιλάμε για τρελά γέλια!!!

Κι άλλα 2 SMS (μετά το bank tour)

- Αν πας στο ταμείο της Εμπορικής, ρίξεις ένα χαμόγελο στον ταμία και του ευχηθείς "καλό σαββατοκύριακο", θα σε κεράσει την προμήθεια.

- Και τώρα η πρόγνωση του αυριανού καιρού: Θα ξυπνήσεις το πρωί με υγρασία. Θα φορέσεις κάτι σχετικά ζεστό. Γύρω στις 10 θα αρχίσεις να βράζεις. Το μεσημεράκι θα γυρίσεις σπίτι μουσκίδι. Θα τα πετάξεις όλα και θα μείνεις με το φανελάκι. Κατά το απόγευμα θα νιώσεις την πρώτη ψυχρούλα. Θα βάλεις κάτι πάνω σου μην πουντιάσεις. Το βράδι θα πέσεις για ύπνο με βρεγμένο μαλλί, πάπλωμα και ανοιχτό παράθυρο. Δεν τη γλιτώνεις τη βρογχοπνευμονία...

Οι ειδήσεις σε SMS

- (συνέχεια εκ του προηγουμένου) Τις σακούλες τις άντεξα. Τα ποτήρια-προσφορά με τις αγορές σας- δε νομίζω να τα αντέξω....

- Όλοι οι πικραμένοι κράζουν την κόρη της Βίchης. Συμφωνώ με το κράξιμο, διαφωνώ με τους λόγους. Κράξτε την γιατί είναι ατάλαντη και δεν τα λέει ούτε αν της κολλήσεις το ούζι στον κρόταφο. Μην την κράζετε για το υπερθέαμα-σόι της.

- Όποιος πρόλαβε παντρεύτηκε. Τέλος τώρα. Οι υπόλοιποι του χρόνου πάλι.

- Όποιος δεν παντρεύτηκε, αποφασίζει αυτές τις μέρες να χωρίσει. Μιλάμε για διαστάσεις επιδημίας. Δεν είναι κακή ιδέα, αρκεί να γίνεται με το σωστό σκεπτικό. Ο φετινός χειμώνας προβλέπεται ενδιαφέρουσα περίπτωση.

- Η μόδα της βιτρίνας (καμία σχέση με τη μόδα των ντεφιλέδων) έχει φέτος ένα πρωτότυπο και σούπερ ουαου στοιχείο: απευθύνεται σε ξασπρισμένους! Να κατάλαβαν πως δεν έχουμε όλες μαύρισμα baywatch; Δεν ξέρω, πάντως αυτά τα μωβί, τα λιλά, τα φουξί, τα σαπουνί, τα οινοπνευματί, τα παπαγαλί (το παπαγαλί τελικά είναι μπλε ή πράσινο;) που είδα, πολύ με ενθουσίασαν!!!

- (είδηση με σεξουαλικό υπονοούμενο, παρακαλούμε απομακρύνετε τα παιδιά απο την οθόνη) Δόξα, τιμή και άπειρο respect στη φιλενάδα μου, που ασπάστηκε επιτέλους το δόγμα "τα πιπίνια θα μας σώσουν" και ξεζουμίζει εξωτικής προελεύσεως τεκνά κάτω των 25! Εύγε κοπελάρα μου!

- Αν νιώθεις οτι έχεις πήξει, οτι τίποτα στη ζωή σου δεν κινείται, γενικά αν έχεις πέσει σε ένα βαθύ λάκκο σαπίλας, μία είναι η λύση: μάθε κάτι καινούριο! Οτιδήποτε! Εγγυημένα άμεσο ξεσκάλωμα - trust me!

- Και μπόνους δύο γαμάτα μπλόγκια, ένα σοβαρό κι ένα του γιατρού: το σοβαρό είναι του Gazmend Kapllani, έχει υπέροχα κείμενα κι αν διαβάζοντάς τα καταλάβει κανείς οτι ο συντάκτης τους δεν είναι Έλληνας, εμένα να με χέσετε!
Το του γιατρού ανήκει στον your man George, μ' αρέσει που έχει βάλει τη μούρη του φάτσα-κάρτα (καλά, δεν ορκίζομαι κιόλας οτι είναι δική του η μούρη...) και όλα τα λεφτά είναι τα ποστάκια (σόρυ, οι ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ) με ιστορίες απο διάφορες γκόμενες. Εδώ και εδώ μακράν οι καλύτερες. Δεν ενδείκνυται για χώρους εργασίας - άντε να εξηγήσεις γιατί κυλιέσαι στα πατώματα και κρατάς την κοιλιά σου...

Αφιερωμένο εξαιρετικά

Έχω ένα φίλο που, όσα χρόνια τον ξέρω, κουβαλάει πάντα το βιός του σε κόκκινες πλαστικές σακούλες.

Την πρώτη φορά που τις είδα, εντυπωσιάστηκα!

Δεν ήξερα οτι οι (κάργα αντιοικολογικές) σακουλίτσες του σούπερ μάρκετ βγαίνουν και σε άλλα χρώματα, πέραν του κλασικού λευκού-γαλατί.

Και επειδή μια κόκκινη σακούλα δεν περνά εύκολα απαρατήρητη (πόσο μάλλον ΠΟΛΛΕΣ κόκκινες σακούλες), ο φίλος μας έγινε πολλάκις και πλειστάκις αποδέκτης καθόλου καλοπροαίρετων πειραγμάτων...

Ο ίδιος βέβαια έδειχνε να αγνοεί τα ειρωνικά σχόλια, γεγονός που προσωπικά το ερμήνευσα ως δείγμα ανωτερότητας.

Το πόσο λάθος έκανα το κατάλαβα πριν μερικές μέρες.

Τότε ήταν που ξαφνικά το σπίτι μου γέμισε κόκκινες σακούλες!

Η πρώτη που είδα (σε ένα καλάθι για σκουπίδια), δεν με ανησύχησε. Με παραξένεψε βέβαια (μα πώς βρέθηκε εδώ σακούλα απο ένα σούπερ μάρκετ που βρίσκεται στην άλλη άκρη της Αθήνας;), αλλά δεν έδωσα και πολλή σημασία.

Την επόμενη μέρα, να σου κι άλλες: στα ντουλάπια, στο ψυγείο, παντού!

Όπως καταλαβαίνεις, ηΈφη έγινε Αϊσέ (=τουρκάλα): αφενός γιατί το κόκκινο δεν είναι και το καλύτερο χρώμα για τα νεύρα και αφετέρου γιατί δε μπορεί να δουλεύεις κάποιον τόσα χρόνια και μετά να σου συμβαίνει ακριβώς το ίδιο πράγμα!!!

Και επειδή μιλάμε για σακούλες και όχι για μυρμήγκια (δεν έρχονται μόνες τους και δεν κάνουν φωλιά), έπρεπε να ανακαλύψω άμεσα τον υπεύθυνο γι' αυτή τη συμφορά που με βρήκε.

Εύκολο: δύο άτομα όλα κι όλα είμαστε στο σπίτι. Εγώ δεν ξέρω τίποτα για το φόνο, άρααα...

"ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!"

Για την επόμενη μισή ώρα άκουγα την εκστασιασμένη μάνα-κουράγιο να μου εξηγεί πως ανακάλυψε αυτό το κα-τα-πλη-κτι-κό σούπερ μάρκετ που είναι δίπλα στο μετρό της Δάφνης και την εξυπηρετεί α-πί-στευ-τα και τα έχει όλα και συμφέρει και έχει κι αυτές τις υ-πέ-ρο-χες κόκκινες σακούλες και μπλαμπλαμπλαμπλα..........

Και επειδή η μήτηρ - εκτός απο λαλίστατη - είναι και άνθρωπος της εξερεύνησης, μου δήλωσε οτι επόμενος στόχος της είναι να ανακαλύψει συγκεκριμένο ζαχαροπλαστείο της περιοχής, γνωστό για τα κορνεδάκια-κόλαση και τα τρίγωνα-εφιάλτη του διαιτολόγου...

Κάπου εκεί εγκατέλειψα, παραδέχθηκα την ήττα μου και το πήρα απόφαση οτι στο εξής θα συμβιώνω με εκατοντάδες κόκκινες σακούλες να μου θυμίζουν την πλάκα που έκανα στο φίλο μου και οτι η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται και ζεστό, αλλά κρύο είναι πάντα πιο νόστιμο....

Κι όπως λέει και το λέιμπελ: "Όλα εδώ πληρώνονται"!!

ΥΓ1: Ναι ρε παλιομητσοτάκη, πιάσαν τα βουντού τελικά!!!

(Τους πήρε λίγο παραπάνω βέβαια, αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ...)

ΥΓ2: Αναρωτιέμαι πώς θα καταφέρω να μην κυλιστώ στα πατώματα όταν θα με ρωτήσει η Νικολούλη "Πώς τη χάσατε τη μάνα σας;" κι εγώ θα πρέπει να της απαντήσω "Τί να σας πω κυρία Αγγελική μου, την τελευταία φορά που μιλήσαμε ήταν χαμένη στα στενά της Δάφνης κι έψαχνε τον Τζιβελέκα. Έκτοτε αγνοείται η τύχη της. Παρακαλώ όποιον γνωρίζει κάτι..."!!!!!!